Een retourtje….Poeppoli

Diana Buikstra is moeder van 2 gevoelige kinderen. Haar jongste kind, zoon T. heeft last van ernstige, chronische obstipatie/incontinentie.  Met haar blogs en op haar forum ‘Gewoon Poepen’ wil ze kinderen én hun ouders, die letterlijk en figuurlijk, in de SHIT zitten een steuntje in de rug geven…

Sinds 2010 is T. onder behandeling (geweest) bij de Poeppoli te Rotterdam. Deze poeppoli is er voor kinderen die langer dan 6 maanden klachten hebben van (functionele) verstopping, ouder zijn dan 5 jaar, en/of ongewild ontlasting verliezen. Het team van deze poeppoli bestaat uit meerdere disciplines zoals een MDL (maag-darm-lever) kinderarts, een continentietherapeute en een team van kinder- en jeugdpsychologen en orthopedagogen. De behandeling is vaak multidisciplinair; het poepprobleem wordt met het gehele team aangepakt. Bovendien is deze poeppoli gespecialiseerd in gedragsproblemen; het komt voor dat kinderen met poepproblemen ook gedragsproblemen hebben. Denk hierbij aan kinderen met informatieverwerkingsproblemen – bijv. ASS , extreem verlegen gedrag of juist heel druk gedrag – die bijdragen aan het poepprobleem. Bij 30 tot 50% van de kinderen met poepproblemen spelen informatieverwerkingsproblemen een rol.
( * Bronvermelding: Incontinentie bij kinderen – Een handboek voor de praktijk – diverse (co) auteurs & redactie)

Maar er kunnen ook gedragsproblemen ontstaan als gevolg van een poepprobleem: secundair probleemgedrag. Het kind kan dan bijvoorbeeld gedrag laten zien dat kenmerkend kan zijn voor een gedrags/ontwikkelings/informatieverwerkingsprobleem. Ieder kind is hierin uniek en kan op zijn eigen wijze bepaald gedrag laten zien. Het ene kind wordt stil en trekt zich (extreem) terug of gaat uit-contact. Het andere kind wordt heel (faal)angstig, of juist heel boos of zelfs agressief. Later kan echter blijken, dat het kind de eerder genoemde stoornis toch niet heeft! Andere psychosociale factoren kunnen dan een rol spelen. Als het poepprobleem vermindert, verminderen ook vaak de secundaire gedragsproblemen. Herken je hierin “de kip of het ei?” verhaal? Juist ja! Een belangrijke vraag die je hierbij kunt stellen is: zitten poepproblemen tussen de oren of tussen de billen? Het vergt soms heel wat gepuzzel, om onderscheid te maken tussen eerder genoemde primaire gedragsproblemen – bijv. ASS – en gedragsproblemen die het gevolg zijn van een poepprobleem!

Het afgelopen jaar hebben we geen bezoekjes meer gebracht aan de poeppoli of überhaupt aan het ziekenhuis; voor wat betreft de “buikdokter”, zoals T. hem noemt. En die laatste bezoekjes waren zeker niet fijn! Om de vicieuze cirkel van volle darmen versus hardnekkig ophoud/vasthoudgedrag (inclusief alle gevolgen van dien) te doorbreken, werd er begin 2012 besloten tot een hoogopgaande darmspoeling. Hierbij moet een arts soms kiezen uit 2 kwaden. Een (zeer jong) kind kan er al voor “kiezen”dat het beter is om poep tegen te houden, dan ooit nog een keer die pijn, door bv. het zeer moeizaam produceren van grote hoeveelheden (kei)harde ontlasting, te moeten ervaren. Je kunt je voorstellen dat zo’n ingrijpende darmspoeling als een “trauma bovenop trauma” ervaring kan worden voor een kind met ernstige obstipatie.
Het was voor T. vooral een survival of the fittest: ondanks hoge doseringen orale, en soms rectale laxeermedicatie, hield T. de dunne, inmiddels volledig vloeibare ontlasting, volhardend op. Wellicht was dat al helemaal geen bewuste ‘keuze’ meer. Zijn stoplicht (externe, “willekeurige” sluitspier) bleef op rood; ontspannen en loslaten was voor T. heel moeilijk, de stress enorm! Doordat het “fysieke” lichaam van T. ook zijn (alarm)signalen begon af te geven door de opgehoopte troep = poep, en dit ook weer van invloed was op zijn vasthoudgedrag, bleek zo’n darmspoeling uiteindelijk onvermijdelijk…Hij moest weer een eerlijke kans krijgen om te kunnen loslaten; met een schone lei: in ieder geval met schone en lege darmen.
Met de hulp van lieve, geduldige verpleegkundigen en een pedagogisch medewerker liet T. het “gebeuren”; ik zag al tijdens de spoeling dat T. als het ware de strijd van het ophouden/ vasthouden moest loslaten. Hij gaf zich letterlijk over: hij viel al op de behandeltafel in slaap. Doodmoe….

- Wordt Vervolgd -

Door: Diana Buikstra @atouchforlife

Reactieformulier

Wilt u reageren? Dat kan! Vul het reactieformulier in en wij plaatsen uw reactie er zsm bij.
  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.